Het is Zondag 25 Augustus en ik zit rustig in mijn nieuwe stek:  een recreatiebungalow in de bossen van Eersel waar ik de komende maanden kan wonen. De natuur houd ik dus nog een tijdje om me heen. Helaas regent het, Hollandser kan dus niet en de overgang van 38 naar 19 graden is enorm ! Desalniettemin: Gabs, nogmaals enorm bedankt dat je dit voor mij hebt willen regelen.
Zoals aangekondigd zou ik vandaag berichten over de oogst van mijn avontuur. Het is een verzameling van inzichten die ik de afgelopen maanden bij elkaar verzameld heb. Wat heeft dit avontuur mij gebracht c.q. geleerd ?  Laat ik beginnen met mijn intenties toen ik dit startte:

Ik wilde vooral iets anders in mijn leven ervaren: meer lichtheid, luchtigheid, eenvoud en natuurlijk de warmte van de Zuid-Franse zon en ik wilde praktisch bezig zijn in de buitenlucht. Daarnaast vooral nieuwe mensen ontmoeten en de Franse cultuur en taal verkennen.  Nou, ik kan je zeggen dat dat ALLEMAAL  VOLLEDIG  UITGEKOMEN IS !!!! Echter wel op een andere manier dan van te voren bedacht; lees mijn eerdere berichten maar eens.  Ik ben dus een enorm voldaan en tevreden mens.

 Achteraf bezien was dit avontuur in de kern vooral:

*een afkicken van 38 jaar intensief werken met mensen, aan verwachtingen voldoen, mezelf bewijzen en presteren
* een confrontatie met mezelf. Ik ben vooral mijn fysieke grenzen en Ego-patronen tegengekomen maar heb gelukkig ook weer het Kind en de Ziel in mezelf ont-dekt ( zie bericht van 15 Juni) !
* het herbronnen van mezelf d.w.z  uitrusten , veel slapen, mijn lichaam voeden met  pure voeding en mijn Ziel voeden met authentieke ervaringen met mensen, natuur en  cultuur.

Daardoor heb ik vooral:
*  mijn Hart weer kunnen openen en geleerd weer te ontvangen
* een balans gecreëerd tussen Zijn en Doen, tussen Geven en Ontvangen, tussen Hoofd en Hart.

Tenslotte heb ik ongelofelijk veel gehoord/gezien, informatie verkregen en geleerd over de Fransen, hun manier van doen , hun achtergrond én over het reilen en zeilen van diverse accomodaties zoals Hotels, Chambre d’Hotes, Gites, Campings,  Vacantie- en Spirituele Centra etc. Dat heeft in ieder geval tot de conclusie geleid dat ik op deze leeftijd en met mijn fysieke beperkingen in het toerisme in Zuid-Frankrijk de kost niet kan verdienen . Dat had ik moeten doen toen ik 30 jaar was, ha , ha . Want hoezeer het Franse leven en het klimaat mij ook bevalt,  dat was de eerste voorwaarde voor mij om daar eventueel te gaan wonen. Nou, zoals ik het nu zie, is dat van de baan. En laat duidelijk zijn: ik ben daar helemaal niet teleurgesteld over want zo’n droom heb ik ook nooit gehad !

Wat heb ik nog meer ontdekt ?

  • Mijn liefde voor le Pays de Cathare : de natuur , de afwisseling  in landschappen, de historie, de burchten , de pittoreske  dorpjes, de mensen  etc. etc.  Ik ben er enorm van gaan houden en zal er dus ook zeker terugkomen.
  • Mijn diep respect voor de Katharen zelf: hun geloof, hun overtuiging en hun eenvoud. Indrukwekkend !
  • De authentieke waarden die de Zuid-Fransen als geen ander weten te leven zoals: vrijheid, zich laten leiden door de natuur en de seizoenen, verbinding met vrienden en familie, “laissez-faire en laissez-vivre “mentaliteit, relaxtheid, het goede van het leven weten te waarderen, hun eet-en drinkcultuur, het plezier dat ze meestal hebben en vooral de tijd en aandacht die ze voor elkaar nemen.  Natuurlijk heeft iedere medaille, ook bij de Zuid-Fransen,  een keerzijde maar die laat ik hier voor het gemak even ongemoeid.
  • Belgen zijn uiterst aangename mensen om mee om te gaan. Ik voel me erg thuis bij hun warmte, bescheidenheid, beleefdheid, humor en bourgondische inslag !
  • Beroepsmatig lijkt het erop dat ik mijn oorspronkelijke vak als trainer/coach definitief loslaat. Tenminste in de vorm die het de afgelopen 23 jaar bij ODYS heeft gehad.  Ik wil nog steeds graag met mensen werken maar dan op een andere manier:   meer ontspannen en luchtiger. Bijvoorbeeld mezelf en mijn expertise /ervaring/levenswijsheid aanbieden als adviseur, als gids of als sparring-partner. Het lijkt me ook erg leuk om mijn ervaringen en inzichten van de afgelopen 5 maanden met anderen te delen of daarover in een klein groepje te vertellen. Maar dat zal de toekomst wel vanzelf gaan uitwijzen ! Ik sta in ieder geval open voor leuke, nieuwe uitdagingen die mij en anderen energie gaan geven. Dus: weet je iets , laat het me aub weten.
  • De Kunst van het leven is vooral durven los te laten,  jezelf durven over te geven  en te vertrouwen. Een leegte laten ontstaan . Je krijgt immers altijd datgene wat je nodig hebt. Alleen over vorm waarin en het tijdstip waarop heb je weinig te zeggen.
  • De Kunst van het leven is ook te durven “Zijn”. En vanuit “Zijn” vervolgens  iets rustig te gaan “Doen”.  Dat geeft pas een enorme bevrediging. Omdat het van binnen komt !
  • Dat je vanuit “Zijn” veel meer van betekenis kunt zijn voor anderen dan vanuit alleen maar “Doen” ( zie mijn bericht van 5 Juli)
  • ……………………………. En nog veel meer waar ik nu nog niet helemaal van bewust ben

Tenslotte:  medio augustus was er ineens, als een bliksemflits , een héél belangrijk inzicht. Het werd me a.h.w. ingegeven. “Je terugkeer naar Nederland is niet zomaar een terugkeer. Jij bent namelijk van binnen veranderd en Nederland is waarschijnlijk niet veel mee-veranderd. De ontmoeting en het contact tussen jou en de dingen/ mensen in Nederland is dus noodzakelijk en van groot belang voor je verdere  ontwikkeling.  Het avontuur gaat dus verder: de eerste helft van de ‘wedstrijd’ is gespeeld en de tweede helft staat te beginnen. Pas op het einde van de wedstrijd kun je zien “wie gewonnen heeft”. Met andere woorden: pas na ongeveer een half jaar kun je definitieve conclusies gaan trekken. Dan zit dit avontuur er pas écht op ! “
Hoewel ik het leven en klimaat in Zuid-Frankrijk erg zou gaan missen, stond op dat moment  voor mij definitief vast dat ik “moest” terugkeren. Om mijn avontuur elders te vervolgen.  Ik ga dus proberen met dezelfde open ( en niet oordelende ) houding waarmee ik  in Frankrijk gestart ben, hier door te gaan. Dat zal nog een hele kluif worden maar ik heb er erg veel zin in !  Dat doet me ook denken aan een spreuk van Marcel Proust: “ De werkelijke ontdekkingstocht bestaat er niet in om nog meer werelddelen te verkennen maar om de wereld met andere ogen te bekijken”.

O ja, ik ga dus ook door met mijn Blog, zij het wat minder frequent, maar ik vind het erg leuk en de reacties van mijn lezers stimuleren mij natuurlijk ook. Dus je kunt me blijven volgen maar natuurlijk vind ik het leuker je weer eens “live” te zien/spreken of je te ontvangen in mijn huisje. Laat het maar weten via 06-22436622 of josarts320@gmail.com
En nu snel weer op bezoek bij mijn oom, met wie het op dit moment gelukkig weer een beetje beter gaat.
Dus: tot de volgende keer .