Ja, toch weer een bericht en niet zomaar een ! De meer trouwe lezers van mijn Blog weten dat ik mede door de slechte gezondheid van mijn oom eind augustus uit Frankrijk ben teruggekomen. Ik had immers met hem afgesproken dat ik hem nog levend zou terugzien en dat lukte dus ook. Na een verblijf van vier maanden in een Verpleegtehuis is hij echter op zaterdagochtend 28 december toch nog plotseling overleden. Hij was 92 jaar.

De afgelopen maanden waren een héél mooi vervolg op mijn leven in Frankrijk. Tijdens mijn vele bezoeken aan hem kon ik namelijk doorgaan met ” Zijn “. Er voor hem te Zijn. Het waren welhaast meditatieve middagen waarin er weinig gezegd werd. Het kostte geen energie en de tijd vloog voorbij. Weer heb ik gemerkt hoe bijzonder “Zijn” is en hoeveel waarde het voor hem heeft gehad !
Maar ook voor mij persoonlijk want de talloze uren die ik bij hem heb doorgebracht waren van een uitzonderlijke kwaliteit en zal ik mijn leven lang niet vergeten. Door zijn kwetsbaarheid, afhankelijkheid en behoefte aan simpele rituelen hoefde ik alleen maar mijn hart open te zetten. Meer was niet nodig. En mijn hart openzetten had ik nu juist in Frankrijk geleerd ! Dus hoe mooi kunnen dingen soms samenkomen.
Tijdens de laatste dagen waar hij volledig aan bed gekluisterd was, werd ik meer zijn verlengstuk naar de verpleging toe. Ik heb vooral waargenomen en geprobeerd in te voelen wat hij nodig had. Totdat hij zelf zijn laatste adem uitblies.

Na de vijf mooie maanden in Frankrijk zijn er dus vier héle bijzondere maanden in Nederland gevolgd. Daarin heeft Ome Piet erg centraal gestaan en is de tweede helft van mijn avontuur op een andere manier doorgegaan. En wéér totaal anders dan ik me had voorgesteld. Het zijn ongelofelijk mooie, liefdevolle en betekenisvolle ervaringen voor mij geweest. Het was, na Frankrijk, wederom een verrijking van mijn leven ! Omdat ik zo weinig aan mijn hoofd had en volledig open stond kwam het ook allemaal erg binnen. Het was een en  al voeding voor mijn Ziel en ik weet bijna zeker dat mijn Ziel mij daarom ook terug naar Nederland heeft “gehaald “. Om hetgeen ik in Frankrijk geleerd heb meteen toe te passen. Om bij  hem te Zijn en dit allemaal van nabij mee te maken !   Nog nooit heb ik alles zo intens beleefd en daarom grijpt het mij ook zo aan dat hij er niet meer is. Daarnaast speelt mee dat het de eerste keer in mijn leven is dat ik een stervensproces van zo nabij heb meegemaakt. Zowel mijn vader als mijn moeder zijn namelijk totaal onverwachts en plotseling overleden.

Een paar dagen nadat zijn Ziel zijn lichaam en leven achter zich heeft gelaten en een nieuw leven tegemoet is gegaan, komt er ook een einde aan het jaar 2013. Over synchroniciteit gesproken…..
Een jaar waarin ik zelf ook heel veel heb losgelaten en een “nieuw” leven ben begonnen. Zijn laatste maanden waren misschien wel een spiegel voor mij. Ik heb er veel van geleerd en voor al die ervaringen ben ik hem erg dankbaar.
Zijn crematie op Vrijdag 3 Januari a.s. is voor mij dus het startsein voor het nieuwe in 2014. Dood brengt immers altijd nieuw leven. Nu kan ik me, geleid door mijn Ziel, volledig focussen op de invulling van mijn “nieuwe” leven in Nederland.
2014 mag dus van mij beginnen  en ik kan je toevertrouwen dat er langzaam iets in mij begint te groeien waarmee ik (beroepsmatig) verder wil gaan. Over een tijdje zal ik je daarover op dit Blog weer informeren want ook mijn Blog blaas ik in 2014 weer nieuw leven in !

Ik wens je een héél mooi, bezield en liefdevol 2014 toe.
Tot de volgende keer.
Groet, Jos