Het is raar om hier in Nederland aan mijn Blog te werken. Na 5 maanden Frankrijk voelt dat een beetje onwennig aan want in vergelijking met mijn tijd daar heb ik hier natuurlijk niet zoveel te melden. Of toch ?
Laat ik eerst zeggen dat de omschakeling naar het leven in Nederland me niet is tegengevallen. Belangrijke factor daarbij was het weer en de zon schijnt hier ook dus dat maakte het allemaal wel makkelijker. Kon ik tenminste in mijn shorts blijven lopen !  Verder doe ik net alsof ik in Frankrijk ben: ik geniet van de natuur, de mensen, het mooie weer , de terrasjes etc. etc. Het is fijn te merken dat ik mijn open en onbevooroordeelde houding hier kan continueren. Dat had ik eigenlijk niet verwacht. Het is ook fijn om na al die maanden mijn vrienden en vriendinnen weer te ontmoeten en met hen mooie en inspirerende gesprekken te voeren. Heerlijk om dat weer in de Nederlandse taal te kunnen doen !
Daarnaast zorgt de zorg voor mijn oom ervoor dat ik iedere dag wel in touw ben met regelen, bezoek brengen, boodschappen doen en zijn appartement leeghalen. Want precies een week geleden is hij naar een Verpleegtehuis overgebracht en daar krijgt hij gelukkig de hulp die hij nu nodig heeft. Ik merk aan mezelf dat ik er nu met veel meer aandacht en plezier voor hem kan en wil zijn. De tijd die hem nog rest willen wij ( mijn broer en ik) hem dan ook  zo aangenaam mogelijk maken.   Gelukkig heb ik daar nu alle tijd en ruimte voor !
Tenslotte is van groot belang dat ik hier nu geen officieel werk heb. Daardoor voel ik me nog steeds erg vrij en voel ik me niet gevangen in het dwingende systeem van werk, stress, hectiek, bezuinigingen en ander gedoe. Wat een luxe ! Het blijft echter erg raar om wederom te merken hoezeer dat systeem mij ( en wellicht anderen ook ?) zo enorm in mijn vrijheid en in mijn handelen heeft beknot. Of beter gezegd: ik heb dat zelf laten gebeuren en mijzelf beknot omdat ik zo graag wilde presteren en aan verwachtingen wilde voldoen. Ik heb mezelf met veel goede bedoelingen in een keurslijf gestopt; niet beseffend welke negatieve bijwerkingen dat allemaal zou hebben…… Naast alle mooie ervaringen met men sen heb ik ook een forse tol moeten betalen !
Wat heeft werk dan toch een ontzettende grote invloed op mensen ! Maar is dat ( d.w.z die negatieve invloed) wel de bedoeling ? Is werk daarvoor uitgevonden ? Dienen wij als mensen niet juist onze talenten en onze bezieling in ons werk kwijt te kunnen en ons daar heel prettig bij te voelen ? En waarom lukt dat dan zo weinig mensen om gelukkig te zijn in hun werk ? Zit er niet iets fundamenteel fout in dit systeem ? Ik denk van wel !
Natuurlijk vraag ik me af hoelang ik dat zo kan volhouden maar ik hoop oprecht dat ik dit lichte gevoel kan blijven vasthouden en toch een manier kan vinden om me dienstbaar en nuttig te maken. Maar dan wel op een manier die licht, luchtig, practisch en liefdevol is. En dat is zoals ik mijn “werk” voor mijn oom op dit moment beleef !! Dus ben ik op dit moment erg gelukkig. Ik blijf gewoon per dag en vooral in het Nu  leven. Ik ga, in de tweede helft van mijn avontuur , door met overgave, met loslaten en met vertrouwen . Ik laat me wederom leiden en wie weet wat zich dan  nog allemaal aandient…..   Wordt dus  vervolgd !